Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Όταν οι διεθνείς ληστές προστατεύουν τα τσιράκια τους

Όπως οι κατακτητές σε κάθε κατοχή έτσι και σήμερα οι διεθνείς ληστές προστατεύουν τα τσιράκια τους γιατί θέλουν να προστατέψουν όλα τα ψέμματα, τις απάτες, τις απίστευτες μεθοδεύσεις που οδήγησαν την χώρα στην σφαγή του μνημονίου. Το θέμα βέβαια δεν είναι μόνο ο υπαλληλίσκος του ΔΝΤ κ Γεωργίου που τον "καρφώσανε" στην θέση του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ για να φτιάξει τα στοιχεία έτσι που να δικαιολογηθεί η προσφυγή στα μνημόνια και η επιβολή της διεθνούς επιτροπείας. Ούτε καν όλος ο μηχανισμός στήριξης και επιβολής των μνημονιακών πολιτικών που διαμορφώνεται στις λεγόμενες "ανεξάρτητες αρχές" και άλλα τμήματα του κράτους.

Το θέμα είναι οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι, εγχώριοι και Ευρωπαίοι. Το θέμα είναι η ίδια η ΕΕ και το ΔΝΤ που -για μια ακόμα φορά- αναδεικνύονται σε ένα στυγνό μηχανισμό που δούλεψε για τους Γερμανούς και Γάλλους τραπεζίτες, που έβαλε την χώρα σε επιτροπεία, που επιβάλλει την πείνα και το γενικό ξεπούλημα χρησιμοποιώντας για αυτό τα πειραγμένα "european statistics", που έστησαν οι υπάλληλοί τους και τώρα εκβιάζουν πολιτικά για την ασυλία τους.

Να κάτσουν όλοι αυτοί στο σκαμνί. Έξω οι κλέφτες και οι απατεώνες του ΔΝΤ και της ΕΕ από την χώρα. Όλη η επιχειρηματολογία για την επιβολή των μνημονίων έχει καταρρεύσει. Κατάργηση των μνημονίων, διαγραφή του χρέους, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις τώρα!

Και ένα τελευταίο. Οι ναζί το '44 όταν έφευγαν σκότωναν τους δοσιλόγους τους.. Ας το έχουν αυτό υπ'όψη τους οι κάθε "κύριοι Γεωργίου"!

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

H ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την επέτειο εισβολής του τούρκικου στρατού και την διχοτόμηση της Κύπρου

Σε καμπή βρίσκεται το Κυπριακό 42 χρόνια μετά την εισβολή του τουρκικού στρατού τον Ιούλη του 1974. Μία εισβολή που ήταν η συνέχεια του πραξικοπήματος Σαμψών στη Κύπρο που οργάνωσε η ελληνική Χούντα. Ο πόλεμος και η δράση των ακροδεξιών παραστρατιωτικών, η προσφυγιά, τα απανωτά πλήγματα στα δημοκρατικά δικαιώματα, η διαίρεση της Κύπρου ήταν το αποτέλεσμα των εθνικιστικών ανταγωνισμών που τροφοδότησε η αστική τάξη σε Ελλάδα και Τουρκία.

Η συνεχιζόμενη στρατιωτική παρουσία ελληνικού και τουρκικού στρατού στο νότιο και βόρειο τμήμα του νησιού μαζί με τον έλεγχο του 2% της Κύπρου από τη Βρετανία με τη μορφή βάσεων σε Ακρωτήρι και Δεκελί, σηματοδοτούν τη διαρκή ιμπεριαλιστική παρουσία στο νησί. Η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ το 2003 όχι μόνο δεν έλυσε το Κυπριακό, αλλά αντίθετα όξυνε τους ανταγωνισμούς στο νησί και στις μέρες της κρίσης τη βύθισε σε μνημόνιο με αντεργατικά μέτρα με ευθύνη και υλοποίηση της «κυβερνώσας Αριστεράς» του ΑΚΕΛ και της δεξιάς του Αναστασιάδη.

Σήμερα οι ιμπεριαλιστές ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ απεργάζονται νέα σχέδια δήθεν λύσης του κυπριακού. Όπως έδειξε και το σχέδιο Ανάν, αυτά τα σχέδια αφήνουν στο περιθώριο το λαό, συντηρούν την εθνική και θρησκευτική διαίρεση, επιβάλλουν τον έλεγχο και την επιτροπεία από τους ιμπεριαλιστές. Ειδικά σήμερα κάθε παρόμοια εξέλιξη είναι διπλά επικίνδυνη, καθώς οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι τυχοδιωκτισμοί των αστικών τάξεων της Αν. Μεσογείου φέρνουν πόλεμο, προσφυγιά, φτώχεια, εθνικιστικό μίσος και εκμετάλλευση.

Η μόνη λύση για το Κυπριακό είναι μία Κύπρος ενιαία κι ανεξάρτητη, έξω από την ΕΕ, χωρίς ξένους στρατούς, βάσεις και εγγυήτριες δυνάμεις, με πλήρη ισοτιμία των κοινοτήτων της. Μόνο έτσι θα οικοδομήσουν ένα κοινό μέλλον η ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή κοινότητα που δεν μπορεί παρά να έρθει μέσα από τον αγώνα ενάντια στο εθνικιστικό μίσος και την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η ελπίδα βρίσκεται στον κοινό αγώνα των λαών σε Ελλάδα, Τουρκία και Κύπρο ενάντια σε κεφάλαιο, ιμπεριαλισμό, πόλεμο, ρατσισμό, εθνικισμό και φασιστική απειλή, για την ειρήνη, την ελευθερία και το τέλος της εκμετάλλευσης που η προοπτική του σοσιαλισμού μπορεί να εξασφαλίσει.

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Για τις εξελίξεις μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία

Η αποτυχία του αντιδημοκρατικού – αντιλαϊκού στρατιωτικού πραξικοπήματος πυροδότησε εξελίξεις στη γείτονα που υπογραμμίζουν τεράστιους κινδύνους για τα εργατικά κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Η κήρυξη της Τουρκίας σε "κατάσταση έκτακτης ανάγκης" για τους επόμενους τρεις μήνες, σε συνδυασμό με τις δεκάδες χιλιάδες εκκαθαρίσεις μέσα σε λίγες μέρες στο κράτος, τις επιθέσεις ενάντια σε αριστερούς, Κούρδους και άλλες εθνότητες, τα βασανιστήρια, την απόφαση περί αναστολής εφαρμογής της ευρωπαϊκής σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κυβερνητική πρόθεση για επαναφορά της θανατικής ποινής, δείχνουν ότι μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα μερίδας του στρατού, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη το «επίσημο» πραξικόπημα της κυβέρνησης Ερντογάν.

Η προσπάθεια εκμετάλλευσης από το Ερντογάν της αποτυχίας του πραξικοπήματος για να εδραιώσει μια ολοκληρωτική εξουσία, υπό κοινοβουλευτικό μανδύα, οδηγεί σε κατάπνιξη των λαϊκών ελευθεριών, ένταση του πολέμου ενάντια στον εσωτερικό εχθρό, σημαίνει κλιμάκωση της επίθεσης ενάντια στην εργατική τάξη, την τούρκικη και κούρδικη αριστερά. Παράλληλα κλιμακώνεται η αστάθεια στην περιοχή, αφού η τούρκικη κυβέρνηση θα κλιμακώσει την πολεμική της εμπλοκή μέσα κι έξω από τη χώρα, στο πλαίσιο ενός κουβαριού αμείλικτων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών κι αντιθέσεων. Τεράστιες οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία κυριολεκτικά «παίζει με τη φωτιά» προωθώντας τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης βαθαίνοντας την εμπλοκή της στους πολεμικούς ανταγωνισμούς, διεκδικώντας σε συνεργασία με Η.Π.Α. – Ε.Ε. να αναδειχθεί σε «δύναμη σταθερότητας» στην περιοχή, διατηρώντας τον αντιδραστικό άξονα με Αίγυπτο και Ισραήλ κι αναζητώντας νέες ισορροπίες και συμμαχίες.

Όλες αυτές οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι η Τουρκία δεν είναι «ασφαλής χώρα». Όχι μόνο δεν μπορεί να εγγυηθεί το απαραβίαστο των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη ζωή, την ελευθερία, την διαφύλαξη των στοιχειωδών δικαιωμάτων υπεράσπισης όποιου κατηγορείται, αλλά αντίθετα οργανώνει διώξεις σε βάρος κάθε αντιφρονούντα, βασανιστήρια, πογκρόμ, τρομοκρατία για όποιον έχει διαφορετική άποψη από αυτή της κυβέρνησης, βάζοντας πρώτιστα στο στόχαστρο το εργατικό – λαϊκό κίνημα και την αριστερά.

Για τους λόγους αυτούς η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι αντίθετη στην έκδοση οποιουδήποτε στο καθεστώς Ερντογάν και καταγγέλλει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που «παζαρεύει» σχετικά στα πλαίσια ενός επικίνδυνου «παιχνιδιού» γεωπολιτικών αντιθέσεων, υπό καθεστώς εσωτερικών και διεθνών πιέσεων, σε πλήρη δυσαρμονία με τις διεθνείς συμβάσεις και το εθνικό δίκαιο.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμπαραστέκεται ολόπλευρα στον αγώνα των λαών της Τουρκίας και της τούρκικης αριστεράς για την πλήρη υπεράσπιση των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων τους ενάντια τόσο στα πραξικοπήματα του στρατού όσο και στον ολοκληρωτισμό της κυβέρνησης, στον αγώνα για την ανατροπή αυτής της πολιτικής και των φορέων της. Ζητά την κατάργηση της ρατσιστικής συμφωνίας Ε.Ε. – Τουρκίας και τη χορήγηση ασύλου χωρίς απελάσεις και επαναπροωθήσεις σε πρόσφυγες και μετανάστες. Η έννοια του ασύλου για μας δεν είναι πολιτικά ουδέτερη. Υποστηρίζουμε τη χορήγηση ασύλου σε κάθε αγωνιστή της ελευθερίας, σε κάθε δημοκρατικό πολίτη που διώκεται για τους αγώνες του, σε κάθε κατατρεγμένο αυτού του κόσμου, στους μετανάστες και τους πρόσφυγες των πολέμων και της φτώχειας.

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

Μάντεψε ποιός γύρισε! (Er ist wieder da) Γερμανική ταινία 2015

Mάντεψε ποιος γύρισε.. Ο Χίτλερ! που ξυπνάει το 2014 στο Βερολίνο, χωρίς να ξέρει τι έγινε μετά το 1945. Ότι βλέπει γύρω του, προσπαθεί να το εξηγήσει με την οπτική των Ναζί και παρότι όλοι τον αναγνωρίζουν, κανένας δεν πιστεύει φυσικά ότι είναι αυτός. Αντιθέτως, θεωρούν ότι πρόκειται για κωμικό.

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΒΥΡΩΝΑ: ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΕ ΙΔΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ(ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.)

Στην συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 18/7/2016 ανάμεσα στο Δ.Σ. του Σωματείου και τον αντιδήμαρχο οικονομικών κύριο Δημήτρη Κόκκαλη μας ενημέρωσε για τις προθέσεις της δημοτικής αρχής, να εκχωρήσει, την καθαριότητα εσωτερικών χώρων του δήμου και των γηπέδων όπως επίσης και τα πολιτιστικά εργαστήρια του δήμου σε ιδιώτες, μέσω Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων (ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ).

Δηλώνουμε ότι είμαστε αντίθετοι με αυτές τις μεθοδεύσεις, που φέρνουν ιδιώτες και ανοίγουν τον δρόμο στην ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών του Δήμου. Μεθοδεύσεις που έρχονται να προστεθούν σ’ ένα εργασιακό περιβάλλον με τεράστιες απώλειες την περίοδο της κρίσης. Με την εφαρμογή των βάρβαρων πολιτικών έχουμε ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις και παραβίαση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Από την άλλη μετά τη ψήφιση του αντιασφαλιστικού φορολιστρικού νομοσχεδίου, το ξεπούλημα των δημόσιων επιχειρήσεων και την εκποίηση του δημόσιου πλούτου, η κυβέρνηση θέλει να δώσει το τελικό χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα με την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς εργασίας. Η Δημοτική Αρχή επιλέγει να στηρίξει αυτές τις πολιτικές των ευέλικτων μορφών εργασίας και δεν προσλαμβάνει για τις ανάγκες των συγκεκριμένων υπηρεσιών, μόνιμο προσωπικό ή έστω με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και τήρηση της Σ.Σ.Ε. της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α.

Απαιτούμε από την Δημοτική Αρχή να σταματήσει κάθε σκέψη για εκχώρηση λειτουργιών του Δήμου σε ιδιώτες και να πάρει θέση ενάντια σ’ αυτές τις πολιτικές που ευτελίζουν την αξία της εργατικής δύναμης. Να μην προχωρήσει σε υπογραφή σύμβασης μέσω ΚΟΙΝΣΕΠ. Διεκδικούμε την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, την κατάργηση κάθε ελαστικής σχέσης εργασίας, πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Αντιστεκόμαστε στην ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών του Δήμου.
Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.
Κατάργηση των δουλεμπορικών σχέσεων εργασίας που παραπέμπουν σε εργασιακό μεσαίωνα.
Καλούμε τη Δημοτική Αρχή να μην εφαρμόσει τις αντεργατικές νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ που γενούν ανεργία, επισφάλεια και φτώχια. Δηλώνουμε ότι θα αντισταθούμε χρησιμοποιώντας κάθε μορφή πάλης για να μην περάσουνε αυτά τα βάρβαρα και αντεργατικά μέτρα που προωθεί η Δημοτική Αρχή Βύρωνα.
Το Δ.Σ.

Ιούλιος 2017

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2016

Περί απέλασης ή μη απέλασης των πραξικοπηματιών στην Τουρκία

Παντιέρα

Ομάδα Τούρκων και Κούρδων πολιτικών προσφύγων

Από την Παρασκευή μέχρι σήμερα, οι εξελίξεις  στην Τουρκία είναι γνωστές στην παγκόσμια κοινή γνώμη και στην Ελλάδα. Εκδηλώθηκε μια απόπειρα πραξικοπήματος με απόλυτο χαρακτηριστικό τη διαμάχη μεταξύ των κυρίαρχων τάξεων. Μετά από την αποτροπή της απόπειρας του πραξικοπήματος, ο Ερντογάν και η κλίκα του ξεκίνησε τεράστιες επιχειρήσεις εναντίον όσων αντιστέκονται στο καθεστώς της Άγκυρας ή απλώς το αντιπολιτεύονται. Μάλιστα, δεν δίστασαν να φανατίσουν τον κόσμο μέχρι του  σημείου να σφάξουν στρατιώτες στους δρόμους και να επιτεθούν στις λαϊκές προοδευτικές συνοικίες, στα αριστερά στέκια κλπ και να προχωρήσουν σε –μέχρι στιγμής- πάνω από 10.000 συλλήψεις.

Όλα αυτά είναι θέμα άλλων συζητήσεων.

Η Τουρκία απαίτησε από την Ελληνική κυβέρνηση την απέλαση των πραξικοπηματιών που ζήτησαν άσυλο από την Ελληνική κυβέρνηση. Υπάρχουν ενδείξεις ότι θα ικανοποιηθεί το αίτημα του καθεστώτος της Άγκυρας.

Καταρχήν, το αίτημα απαίτησης ασύλου είναι ένα δικαίωμα που περισσότερο αφορά στους λαούς και τους αγωνιστές. Οι πραξικοπηματίες αυτοί σαφώς και έχουν διαπράξει έγκλημα εναντίον του λαού της Τουρκίας και πρέπει να δικαστούν ως εγκληματίες, και όχι μόνο, αλλά και να τιμωρηθούν υποδειγματικά. Όμως το ερώτημα είναι ποιος θα το κάνει αυτό. Το καθεστώς της Τουρκίας; Που εγκληματεί εδώ και τόσα χρόνια ενάντια στους λαούς, τις μειονότητες, τους εργάτες και εργαζόμενους, τους διανοούμενους κλπ. Μην ξεχνάμε ότι οι πραξικοπηματίες αυτοί μέχρι χθες ήταν επικεφαλής και αρχιτέκτονες των γενοκτονιών και βομβαρδισμών της Τουρκίας ως συνεργάτες του Ερντογάν. Ο Ερντογάν τους θέλει γιατί στράφηκαν εναντίον του. Όχι για να τους δικάσει ως εγκληματίες κατά του λαού και να αποκαταστήσει την ελευθερία και δημοκρατία που απαιτούν οι λαοί εδώ και τόσα χρόνια.

Είναι σαφές ότι ο Ερντογάν την αποτροπή του πραξικοπήματος θα την μετατρέψει  σε ευκαιρία για να δυναμώσει την δικτατορία του ενάντια στον λαό. Το αίτημα απέλασης των πραξικοπηματιών είναι μέσα σε αυτό το σχέδιο. Σαφώς θα υποστηρίζαμε την απέλασή τους, εάν αυτοί οι εγκληματίες δικαζόντουσαν στην χώρα τους ως εγκληματίες ενάντια στο λαό. Όμως ο Ερντογάν συνεχίζει τα εγκλήματα και ζητά τους εγκληματίες. Με λίγα λόγια, ο δικτάτορας θέλει τους πραξικοπηματίες. Είναι γνωστό ότι η αριστερά πάντοτε υποστήριζε την απέλαση των ναζιστών στις χώρες που είχαν εκδώσει ένταλμα σύλληψης. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι η απαίτηση ήταν να δικαστούν ως εγκληματίες  ενάντια στο λαό. Και τα καθεστώτα αυτά δεν ήταν φασιστικά. Στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορούμε να μιλήσουμε για την ίδια κατάσταση.

Μια τέτοια επικίνδυνη πολιτική αργά ή γρήγορα θα στραφεί ενάντια στους αγωνιστές και ανοίγει τον δρόμο της απέλασής τους. Είναι λάθος λοιπόν να μην παίρνουμε θέση σε αυτό το ζήτημα και να ικανοποιούμε την δικτατορία με τα απόβλητα των δικτατοριών.

Είναι ξεκάθαρο ότι ο Ερντογάν, οξύνοντας περισσότερο την πόλωση μέσα στον λαό, και διευρύνοντας κάθε είδους επιθέσεις ενάντια στο δίκαιο αγώνα των λαών, προσπαθεί να εξασφαλίσει όχι τις απαιτήσεις των λαών αλλά μία δικτατορία που μπορεί να ικανοποιήσει ή να καλύψει την επεκτατική πολιτική του κεφαλαίου και την συνέχιση φασιστικών συνθηκών στη χώρα. Αποτράπηκε η απόπειρα πραξικοπήματος. Και τώρα τι έχει; Δημοκρατία;

Να ξεκαθαρίσουμε ξανά: Οι στρατηγοί που έκαναν την απόπειρα πραξικοπήματος και ο Ερντογάν, είναι εγκληματίες ενάντια στον κούρδικο, τούρκικο λαό, τις μειονότητες, τους  εργάτες και εργαζομένους που εδώ και δεκάδες χρόνια στενάζουν. Στα χέρια και των μεν και των δε υπάρχει το αίμα των λαών και είναι υπεύθυνοι για τη δολοφονία δεκάδων χιλιάδων αγωνιστών και αμάχων. Να δικαστούν στα διεθνή δικαστήρια ως εγκληματίες πολέμου. Η έκδοσή τους στην Τουρκία δεν σημαίνει ότι θα δικαστούν για αυτά τα εγκλήματα αλλά επειδή ήταν αντίπαλοι του Ερντογάν. Η παράδοσή τους στην Τουρκία σημαίνει ότι θα δικαστούν μόνο με την κατηγορία εχθρικών πράξεων ενάντια στο καθεστώς και όχι ως δολοφόνοι και σφαγείς των λαών.

Συμπαράσταση και αλληλεγγύη στον αγώνα του Κουρδικού και του Τουρκικού λαού

Ομάδα Τούρκων και Κούρδων πολιτικών προσφύγων

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Για την απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία

Η βαθιά δομική συστημική κρίση, η ένταση του κοινωνικού πολέμου ως αναγκαίο στοιχείο του αστικού σχεδίου για την υπέρβασή της, η ένταση της πολεμικής απειλής και η κλιμάκωση των ενδοαστικών ανταγωνισμών και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, η περιστολή των ελευθεριών και των δικαιωμάτων σ’ ένα έδαφος σύγχρονου ολοκληρωτισμού για τα συμφέροντα του κεφαλαίου αποτελούν τη μήτρα παραγωγής συνεχών επικίνδυνων αντιλαϊκών εξελίξεων σε βάρος των εργαζομένων και των λαών. Τελευταίος, για την ώρα, κρίκος στην αλυσίδα αυτών των εξελίξεων αποτελεί η απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία που εκδηλώθηκε την Παρασκευή 15/7 τη νύχτα. 

Καταδικάζουμε κάθε αντιδημοκρατική πραξικοπηματική ενέργεια. Καμία σχέση δεν έχει με τα λαϊκά δικαιώματα και την προστασία – διεύρυνσή τους, ίσα – ίσα είναι ενέργεια που στρέφεται ενάντια στο λαό. Δεν έθεσε το ζήτημα της αλλαγής της πολιτικής του «σουλτάνου» Ερντογάν ως προς τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα, διεκδίκησε τη συνέχεια της ίδιας πολιτικής φέρνοντας στη νομή της εξουσίας άλλες μερίδες της αστικής τάξης με τη διαπλοκή τους με διεθνή ιμπεριαλιστικά κέντρα. 

Η κυβέρνηση Ερντογάν είναι μια κυβέρνηση εχθρική για το λαό, τα κινήματα, τους αγωνιζόμενους Κούρδους και την αριστερά. Έχει ασκήσει μια πολιτική έντασης του αυταρχισμού, συγκέντρωσης υπερεξουσιών, σταθερής πολεμικής εμπλοκής στις ζέουσες εστίες της περιοχής, καταπάτησης κάθε έννοιας δικαιώματος της εργατικής τάξης, συνεχούς καταστολής σε δημοκρατικά και αριστερά κόμματα κι οργανώσεις. Είναι σίγουρο ότι η επικράτησή του σ’ αυτή τη μάχη θα οδηγήσει σε νέα ένταση της ίδιας πολιτικής προώθησης νέων αυταρχικών και αντιδημοκρατικών μέτρων. Ήδη με ένα δικό του  «πραξικόπημα» προχωρά στην εδραίωση της εξουσίας του, γεγονός που θα συνδυαστεί με ένα νέο κύμα επίθεσης σε ότι πολιτικά ή κοινωνικά στέκεται εμπόδιο σ’ αυτό το δρόμο, θα σημάνει νέα δεινά για την τούρκικη αριστερά, τους Τούρκους και Κούρδους εργαζόμενους.

Καταγγέλλουμε τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις  που υποκριτικά κάνουν δηλώσεις για την «υπεράσπιση της δημοκρατίας και της συνταγματικής νομιμότητας». Είναι αυτοί που με τις επεμβάσεις τους ισοπεδώνουν χώρες και λαούς, στηρίζουν δικτατορίες, θεωρούν «τρομοκράτες» τους Κούρδους αγωνιστές, συνομολογούν ρατσιστικές και απάνθρωπες συμφωνίες, όπως η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για τους πρόσφυγες, δολοφονούν και φυλακίζουν αγωνιστές, πρόσφυγες και μετανάστες.  Είναι χαρακτηριστικό ότι ΗΠΑ – ΕΕ και λοιπές δυνάμεις τοποθετήθηκαν επί της ουσίας όταν φάνηκε ότι η πλάστιγγα έγειρε προς κάποια πλευρά. Ανάμεσα τους και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ που τάχθηκε υπέρ της «δημοκρατικής νομιμότητας στην Τουρκία», μιας νομιμότητας που σημαίνει βάναυση και σκληρή επίθεση στην εργατική τάξη και τη νεολαία της γειτονικής χώρας. 

Η λαϊκή κινητοποίηση ήταν ένας από τους παράγοντες ήττας των επίδοξων πραξικοπηματιών.  Πολλοί αγωνιστές της Τούρκικης και Κούρδικης αριστεράς βγήκαν στο δρόμο, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα τους να αγωνίζονται. Έχουν γνωρίσει τι σημαίνει χούντα και πραξικοπήματα κι έχουν πληρώσει βαρύ φόρο αίματος. Είμαστε αλληλέγγυοι στον λαό της Τουρκίας, στο δημοκρατικό λαϊκό κίνημα, στην αριστερά και τους αγωνιστές της.  Ο δρόμος υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων περνά μέσα από την ανάπτυξη της πάλης των εργαζομένων για λαϊκές ελευθερίες, δημοκρατικά δικαιώματα, για κοινωνικά – οικονομικά δικαιώματα. Για το σταμάτημα του πολέμου και την καταπίεση των Κούρδων. Δυναμώνουμε την πάλη μας στη χώρα μας ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, τον πόλεμο και την αντεργατική επιδρομή κεφαλαίου – ΕΕ- ΔΝΤ- κυβέρνησης. Δυναμώνουμε την διεθνιστική αλληλεγγύη και πάλη ενάντια σε κάθε δυνάστη, για την πλήρη απελευθέρωση από τη σκλαβιά της βαρβαρότητας του καπιταλισμού, για το βασίλειο της σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής ελευθερίας .

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

Ο αντι-νεοφιλελευθερισμός ως έκπτωση του αντικαπιταλισμού

Παντιέρα

του Κώστα Παπαδάκη*

Η «συνθηκολόγηση» του ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρώθηκε πολύ νωρίτερα από τις 5 Ιούλη 2015. Ξεκινάει από τη συνθηκολόγηση του προσανατολισμού ενός μέρους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς απέναντι στο ρεφορμισμό, την αυταπάτη των «εκ των ενόντων» ενδοσυστημικών διαχειριστικών λύσεων και τον υποβιβασμό του αντικαπιταλιστικού λόγου σε αντινεοφιλελεύθερο, σε μια εποχή που η καπιταλιστική κρίση ξεσπούσε και μεταδιδόταν από χώρα σε χώρα, χωρίς να διαφαίνεται πουθενά εναλλακτικός τρόπος ανάσχεσής της, εκτός από την ιμπεριαλιστική επέκταση και την ολομέτωπη επίθεση στους εργαζομένους, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες.